Mang-iiwan

Iniwan na niya ako. Madaya siya. Sabi niya hindi siya susuko. Nangako siya na lalaban siya.pero hindi niya tinupad Iniwan niya akong nangungulila sa presensya niyaa. Hindi niya man lang inisip kung papaano ako kapag wala na siya. Nakalimutan niya na ba kung gaano kasakit sa akin ang pag-alis niya sa tabi ko. Paano na ako? Nakakatampo. NAKAKAINIS. Kase ang selfish ko. Sarili ko lang inisip ko. Nakalimutan ko na mas naghihirap siya. Na kung magtatagal pa siya rito mas lalong masakit sa kanya. Mas okay na ang lumisan siya kesa naman nandito siya at iniinda niya ang pasakit nang karamdamang LEUKEMIA

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s